Utwór filmowy należy do frontu ideologicz­nego, do kultury i sztuki swej epoki. Związany jest więc z wieloma stronami życia pozafilmowego, a to wytwarza cały arsenał znaczeń, które dla historyka i człowieka współczesnego są czasem bardziej istotne niż aspekty czysto estetyczne. Jednakże, by nawiązać owe stosun­ki pozatekstowe i spełniać funkcję społeczną, film winien stanowić zjawisko sztuki filmowej, tzn. musi przemawiać do widowni ...

Pod­czas przekształcania rzeczy w obraz wizualny, który dzięki utrwaleniu środkami właściwymi dla jakiegoś materiału (materiału malarstwa, grafiki, filmu) staje się znakiem, nasza dalsza percepcja tego znaku zakłada:Zestawienie wizualnego obrazu — iconu z odpowiednim rzeczywistym zjawiskiem lub przedmiotem. Bez tej operacji niemożliwa jest praktyczna orientacja wzrokowa. Zestawienie wizualnego obrazu — iconu z jakimkolwiek innym tego typu obrazem. Na tej operacji bazują wszystkie ...

Zatem coś co w życiu jawi się spoj­rzeniu jako po prostu inny przedmiot, jako od­rębny byt, to coś podczas przekształcania w ry­sunek staje się inną kombinacją tych samych elementów ekspresywnych. Pozwala to pozna­wać (systematyzować, zestawiać) rozmaite byty wyodrębniając w ich podobiznach elementy po­dobieństw i różnic. Dowolny wizerunek nie stanowi nierozkładalnego, spoistego bytu, lecz pewien zestaw strukturalnie zorganizowanych cech dyferenc jalnych, ...

Cały mechanizm zestawień i rozróżnień wią­żący filmowe obrazy w tok narracyjny może być uznany za r gramatykę kina. Oprócz tego kino ma również leksykę: fotografie ludzi przedmiotów stają się znakami tych ludzi przedmiotów oraz pełnią funkcję jednostek leksykalnych. Jednakże między leksyką opartą na słowach języka naturalnego a leksyką języka ikonicznego istnieje wiele różnic. Jedna z najistotniej­szych dla naszych rozważań polega na tym, że ...

Pod tym względem fotografia znajduje się w sytuacji szczególnej i chyba najtrudniejszej. Malarz tworzy wyższy stopień abstrakcji przez to, że nie odtwarza wszystkich stron obiektu. Malarstwo okresu klasycyzmu wypracowuje specjalne kryteria, decydujące o tym, czego nie należy przedstawiać. Plakat, karykatu­ra wykluczają większą część cech przedstawia­nego obiektu. Obiektyw kamery natomiast utrwala wszystko. Stworzenie języka drugiego stopnia opartego na znakach fotograficznych, czyli ...

Przykładowo — przedmioty ukazane w zbliżeniu odbiera się jako metafory (w języku naturalnym występowałyby one jako metonimie). Taką właśnie rolę pełnią zdjęcia zdeformowane, np. gwałtowne powiększenie wyciągniętej ku widowni ręki. W latach dwu­dziestych kino radzieckie odkryło, że kadry montażowe zdolne są do przekształcania ob­razów przedmiotów w język pojęć abstrakcyj­nych. Całą serię tego typu eksperymentów za­proponował Siergiej Eisenstein w Październiku.Jeżeli punkty ...

Jest to powtórzenie. Kilkakrotne pokazanie te­go samego przedmiotu na ekranie stwarza pe­wien szereg rytmiczny — i znak przedmiotu zaczyna się odrywać od oznaczanego przedmio­tu. Jeśli naturalna forma przedmiotu jest ukie­runkowana lub nacechowana pod kątem „za­mknięty — otwarty”, „światło — ciemność”, wówczas powtarzalność przytłumia znaczenia materialne, a uwypukla sensy oderwane — lo­giczne lub asocjacyjne. Za przykład mogą tutaj służyć schody i ko­rytarze ...

Jednak centralne miejsce w świecie „słów” filmowych zajmują obrazy człowieka. Obraz człowieka wchodzi do sztuki filmowej w po­staci całego świata złożonych znaków kulturo­wych. Na jednym biegunie sytuuje się tu wła­ściwa rozmaitym kulturom Symbolika ciała ludzkiego (symbolika oka, twarzy, ust, rąk itd.), na drugim zaś — gra aktorska jako środek łączności z widzem i jako określona komunika­cja znakowa.Semiotyka gestu i mimiki ...

W sztuce nowożytnej punkt widzenia tekstu odznacza się niestałością w utworach języko­wych zwłaszcza w powieściach, i względną sta­bilnością w malarstwie i teatrze. W kinie (i to ujawnia jego istotę narracyjną) punkt widze­nia jako zasada konstruowania tekstu repre­zentuje ten sam typ, co powieściowy punkt widzenia, a nie malarski, teatralny lub fotogra­ficzny. Przy tym, jeżeli istnieją paralele mię­dzy dialogiem literackim w kinie ...

Montaż jest jednym z najlepiej poznanych, a zarazem wywołującym ostre starcia polemicz­ne środkiem filmowym. Siergiej Eisenstein, jeden z twórców oraz propagatorow teorii praktyki kina montażowego, twierdził, ze „film — to przede wszystkim montaż”. Pragnąc prześledzić rozwój montażu w dziejach kina, Eisenstein wyznaczył trzy etapy jego ewo­lucji:„Dla kina, któremu właściwy jest jeden punkt widzenia — najważniejsza jest kompo­zycja plastyczna.Dla kina, któremu właściwych ...