Przede wszystkim jest ona podzielona na rów­ne fragmenty przestrzenne, z którvch każdy obejmuje jakiś epizod z życia głównej postaci. Segmenty ułożone są w porządku chronolo­gicznym, który zakłada również określona ko­lejność czytania. O tym, że nie jest to zwykłe nagromadzenie różnorodnych i nie powiąza­nych z sobą wizerunków, lecz jedno opowiada­nie, decydują… Powtórzenie w każdym przedstawieniu- -segmencie postaci arcypasterza, wykonanej podobnymi środkami artystycznymi ...

Włączenie do tekstów słownych przed­stawień malarskich. Treść ostatnich dwóch punktów łączy po­szczególne wizerunki w słowny kontekst ży­wota świętego, co zapewnia im spoistość nar­racyjną. Łatwo zauważyć, że skonstruowany w ten sposób tekst zdumiewająco przypomina budowę taśmy filmowej: segmentację opowia­dania na kadry oraz — jeżeli uwzględnimy „niemy kinematograf — łączenie obrazowego opowiadania z napisami słownymi (o funkcii graacznej postaci słowa w kinie ...

Kultura jest zjawiskiem wieloaspektowym i przez to jej definicja w poważnym stopniu zależy od pozycji badacza. semiotycznego punktu widzenia kultura jawi się jako urzą­dzenie znakowe o skomplikowanej organizacji, które zapewnia istnienie jakiejś grupy ludzi jako osobowości zbiorowej charakteryzującej się pewnym ogólnym, ponadjednostkowym in­telektem, wspólną pamięcią, jednością zacho­wań. jednością modelowania otaczającego świa­ta oraz jednością stosunku do tego świata. Ze względu na powyższe ...

Ale nie oznacza to bynajmniej, że w określonych sytuacjach historycznych mechanizm kultury nie może na­warstwiać własnych trudności na sprzecznoś­ciach indywidualnego intelektu.Dwoistość w stosunku kultury i jednostki ludzkiej (kultura jako dopełnienie intelektual­nej struktury konkretnej jednostki — kultura jako organizacja izomorficzna w stosunku do jednostki, ale usytuowana na innym poziomiej strukturalnym) wyznacza dwie podstawowe dynamiczne tendencje w mechanizmie kultury.Jedną z podstawowych swoistości ...

Różni to kulturę jako swoistą indywidualność ponadbiologiczną od wszelkich indywiduów biologicznych, których związki wewnętrzne realizują się za pomocą komuni­kowania biologicznego, a nie semiotycznegoj Komunikacja semiotyczna (znakowa) jest jed­nakże związkiem między dwiema (lub kilkoma): jednostkami autonomicznymi. Jeżeli komunika­cje przedsemiotyczne wiążą w jedną całość części, z których żadna nie jest zdolna do egzy­stencji całkowicie autonomicznej, to systemy! znaków zespalają w jedność twory ...

Wydawać by się mogło, że — z punktu wi­dzenia całości — więź semiotyczna stanowi system mniej efektywny: w odróżnieniu od przedjęzykowych bodźców o charakterze bio­chemicznym lub biofizycznym, znaki języka mogą być odebrane lub nie odebrane, fałszywe lub prawdziwe, zrozumiane adekwatnie lub nieadekwatnie. Typowe sytuacje językowe, kie­dy to nadawca dezinformuje odbiorcę lub kie­dy odbiorca opacznie dekoduje komunikat, w komunikowaniu przedjęzykowym nie ...

Aby to zrozumieć, należy zwrócić uwagę na pewną osobliwość, która stanowi nienaruszal­ne prawo super skomplikowanych systemów typu cybernetycznego: trwałość całości wzrasta wraz ze wzrostem wewnętrznej różnorodności, systemu. Różnorodność zaś związana jest z tym, że elementy systemu równocześnie i specjalizu­ją się jako jego części, i uzyskują wzrastającą autonomię jako samodzielne twory struktural­ne. Ale na tym sprawa się nie kończy. Z punk­tu widzenia ...

Najprostsza forma rozmnażania się biologicznego to dzielenie się organizmów jednokomórkowych. W tym wypadku każda poszczególna komórka jest całkowicie nieza­leżna i nie wymaga obecności innej. Następny etap ewolucji rozrodu to wyodrębnienie się w ramach gatunku biologicznego dwóch płci. przy czym dla rozmnażania się jest konieczny i wystarczający dowolny jeden element jednaj pici i dowolny jeden element drugiej. Pojawie­nie się systemów zoosemiotycznych każe ...

Dane przez naturę — „mężczyzna i kobieta” -— podlega wymianie na dane przez kulturę — „tylko ten i tylko ta”. Przy tym właśnie przynależność poszczególnych jednostek ludzkich do skompli­kowanych tworqw kultury sprawia, że są one równocześnie i częściami całości, i niepowtarzal­nymi indywidualnościami, a różnice między nimi są nośnikiem określonych znaczeń spo­łecznych. Przykład ilustruje tezę, że w miarę kompli­kowania się systemu ...

Poszukiwania efektyw­nych zachowań przy niepełnej informacji pro­wadzą do rekompensowania braków za pomo­cą różnorodności. Dysponując tylko niewielką częścią informacji niezbędnej do skutecznego działania, system jest żywotnie zainteresowany tym, aby informacja ta była jakościowo różno­rodna i by istniejące braki rekompensowała swoją stereoskopią. Wiąże się z tym owa właściwość kultury, którą można by nazwać zdecydowaną wieloję­zycznością. Żadna z kultur nie może się zado­wolić jednym ...