Nie podlega zamianie powietrze, którym człowiek oddycha, chleb, który je, ży­cie, miłość, zdrowie. Jednakże na równi z nimi otaczają człowieka przedmioty, których war­tość ma znaczenie społeczne i nie odpowiada ich bezpośrednim właściwościom przedmioto­wym. Przykładowo, w opowieści Mikołaja Go­gola Pamiętnik szaleńca pies opowiada w liście do swojej przyjaciółki o tym, jak jego właści- cael otrzymał order: „Jest to człowiek bardzo dziwny. Najczęściej ...

Raz nawet do mnie się zwrócił z pytaniem: — Jak myślisz Maggie, dostanę czy nie dostanę? — Nic a nic z tego nie mogłam zrozumieć, obwąchałam jego but i odeszłam”. Ale oto generał otrzymał order: „Po obiedzie wziął mnie na ręce, podniósł do swojej szyi i po­wiedział: — Spójrz no, Maggie, co ja tu mam! — Zobaczyłam jakąś wstążeczkę. Obwąchałam ...

Bohater Gogola żyje w świecie, w którym znaki społeczne przesłania­ją i pochłaniają ludzi z ich prostym, natural­nym usposobieniem. Komedia Włodzimierz stopnia, nad którą Gogol pracował, miała się zakończyć obłąkaniem bohatera, który uroił sobie, że zamienił się w orde Znaki, stworzone po to, by ułatwić komunikację i zastępować, rzeczy, wyparły człowieka. Proces alienacji „stosunków międzyludzkich i ich zamiany przez związki znaków ...

Ponieważ jednak każdy znak musi z koniecz­ności mieć również obowiązujący go nośnik materialny, jednolitość strony materialnej i tre­ści staje się jednym z podstawowych wskaźni­ków dla sądzenia zarówno o znakach pojedyn­czych, jak i w ogóle o systemach znaków.Jednakże język nie jest mechanicznym zbio­rem odrębnych znaków; zarówno treść, jak i wyrażenie w każdym języku stanowią zorga­nizowany system stosunków strukturalnych. Bez wahania zrównujemy ...

Wyobraźmy sobie sygnalizację świetlną z jedną nieznaczną usterką: sygnał czerwony i sygnał żółty funkcjonują normalnie, w zie­lonym zaś wybita jest szybka i świeci się zwyczajna biała żarówka. Mimo oczywistych trudności, jakie sprawi taka sygnalizacja kie­rowcom, nadal może przekazywać właściwe sygnały, gdyż nośnik znaku „zielone” światło nie istnieje jako znak pojedynczy, lecz jako część systemu znacząc światło „nieczerwone” i „nieżółte . ...

Fakt, że znaki nie istnieją jako odrębne, roz­proszone zjawiska, lecz są systemami zorgani­zowanymi, stanowi jedno z podstawowych uporządkowań języka. Jednakże oprócz uporządkowań semantycz­nych język zakłada jeszcze inny porządek . Należą do niego reguły łączenia poszczególnych znaków w sekwencje, zdania, zgodnie z normami danego języka.Takie, dostatecznie szerokie pojęcie języka, obejmuje cały krąg systemów komunikacyjnych i unkcjonujących w ludzkiej społeczności. Py­tanie, czy kino ma ...

W dalszej części rozważań będziemy jeszcze wracali do różnych aspektów języka w’takim stopniu, w jakim będzie to konieczne dla zro­zumienia artystycznej istoty kina. Obecnie zatrzymamy się tylko nad jednym zagadnieniem: języka trzeba się uczyć. Opanowanie języka, w tym również języka ojczystego, jest zawsze rezultatem uczenia się. Ale kto, gdzie i kiedy uczy u nas miliony bywalców kina — odbiorców tej ...

Z kolei w dru­gim istnieje pozorna zrozumiałość — jest wiele słów znanych lub podobnych do już poznanych i jest wiele form gramatycznych, które też coś nam przypominają. Ale właśnie to podobień­stwo, sugerujące, że nie ma się czego uczyć, bywa źródłem nieporozumień. W językach ro­syjskim i czeskim istnieje wyraz „czerstwy”, ale w czeskim „ćerstwy” znaczy „świeży”. W językach rosyjskim i polskim ...

Dopiero wtedy, gdy zrozumiemy język kina, przekonamy się, że nie jest ono niewolniczą, bierną kopią życia, że polega na aktywnym odtwarzaniu, w którym podobieńs­twa i różnice stapiają się w spoisty, ale pełen napięć, czasami wręcz dramatyczny proces po­znawania życia.Znaki dzielą się na dwie grupy: na znaki umowne i przedstawiające lub ikoniczne. Do umownych należą te, w których związek mię­dzy nośnikiem ...

W każdym języ­ku forma tego lub innego wyrazu jest uwarun­kowana historycznie. Niemniej, abstrahując od. historii języka i zapisując jakiś wyraz w róż­nych językach, zobaczymy, że sama możliwość wyrażania w tak różny sposób tego samego znaczenia dowodzi, iż w słowie nie ma żadnego koniecznego związku między treścią a wyrażę- niem.(Sfówfo jest najbardziej typowym i kulturo­wo znaczącym przypadkiem znaku umownego.. Znak przedstawiający lub ...