Cel dydaktyczny: spostrzeganie nieznacznych różnic w wyglądzie. Utrwalanie pojęcia para. Pomoce: po dwie pary przedmiotów parzy­stych, np. rękawiczki, pantofle, skarpety itp. różniące się od siebie wielkością lub kolorem (np. jedna para dużych pantoili, jedna — małych). Przebieg zabawy: Dwoje dzieci staje naprzeciw siebie. Do­rosły jednemu i drugiemu wręcza 2 tego samego rodzaju przedmio­ty, ale nie od pary. Na hasło dorosłego: ...

Ceł dydaktyczny, wdrażanie do rozumienia znaczenia nazw liczb porządkowych w zakresie od 2 do 6 oraz utrwalanie nazw tych liczb. Pomoce: 12 pudełek lub puszek o jednakowym wyglądzie (np. po ka­wie Orient) oraz zabawki małego formatu, różnej treści. Przebieg za­bawy: dorosły ustawia na stole przed dzieckiem puszki po 6 w każ­dym z dwóch rzędów. Następnie rząd znajdujący się po lewej ...

Cel dydaktyczny: przypomnienie przydatności kilku grup przed­miotów związanych ze sobą funkcją, której służą. Pomoce: 3 lalki, łopatka, wiaderko, foremki, talerzyk, kubeczek, łyżeczka, mydło, szczotka do paznokci, do zębów, ręcznik. Przebieg zabawy: Dorosły chowa zabawki po różnych kącikach, oprócz lalek. Lalki sadowi w szeregu przed dzieckiem i mówi, że jedna z nich szepnęła mu do ucha, że chciałaby się pobawić w ...

Cel dydaktyczny: ćwiczenie narządów mowy przy powtarzaniu zgłosek — wrrrr, tu-tu, pach, pach, der, der, dzyń, dzyń. Utrwalanie nazw kilku pojazdów. Pomoce: zasłona. Przebieg zabawy, dorosły z dzieckiem umawiają się za zasłoną (za drzwiami), jakim pojazdem pojadą razem na wycieczkę. Reszta uczestników zabawy (np. drugie dziecko z drugą osobą dorosłą), siedząca przed zasłoną, ma odgady­wać, a więc wymieniać z nazwy ...

Co jest w tym kolorze?Cel dydaktyczny: przypomnienie barw niektórych przedmiotów. Kształcenie wyobraźni. Pomoce: kartoniki (mogą być kredki) w ko­lorach: czerwonym, zielonym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym, brążowym, fioletowym, czarnym i białym, po 2 każdego koloru. Prze­bieg zabawy: dorosły najpierw upewnia się, czy dzieci znają nazwy wszystkich wymienionych wyżej kolorów, a następnie rozdaje dzie­ciom kartoniki (kredki) po 2, 3, 4, w zależności od ...

Cel dydaktyczny: rozróżnianie śladów na śniegu. Pomoce: sanki, narty, rower dwukołowy, laska, 4 drobne zabawki w torebkach celo­fanowych (np. miś z plastyku, piłeczka ping-pongowa, samochodzik, samolocik). Przebieg zabawy: Dorosły podczas nieobecności dzieci wyznacza na świeżym śniegu 4 trasy za pomocą płóz sanek, nart, kół roweru, śladów obuwia i laski. Trasy wychodzą z tego samego punktu, następnie rozchodzą się, krzyżują i ...

Ceł dydaktyczny:utrwalanie składników zbiorów w zakresie od 1 do 6. Ćwiczenie w opanowaniu sprawności rzutów. Pomoce:kapsle od butelek po soku, lemoniadzie itp. ewentualnie kasztany przekro­jone na pół. Przebiegzabawy: dorosły na boisku rysuje na jednej linii 2 — 3 kwadraty o boku 50 cm, w odległości od siebie o 2 m je­den od drugiego. Rysuje też linię startu na 2 m ...

Lew Tołstoj, którego bardzo zainteresował rodzący się kinematograf, nazwał go ..wielki niemową . W ewolucji sztuki filmowej warun­ki techniczne układały się tak, że film dźwię­kowy poprzedzała długa epoka niemego roz­woju. Dużym jednak błędem byłoby sądzić że kino znalazło swoj język i przemówiło dopiero z chwilą jego udźwiękowienia. Wreszcie istnieją języki mające obie te formy. Należą do nich języki naturalne (pojęcie języka ...

Czytając książki i ga­zety, otrzymujemy informację wprost z tekstu pisanego — bez pośrednictwa dźwięków. W końcu, ludzie niemi również rozmawiają ze so­bą, posługując się przy wymianie informacji językiem gestów. Znaczy to, że „niemy’’ i „nie mający języka to pojęcia bynajmniej nie identyczne. Czy zatem kino wszelkie — „nieme” i dźwiękowe, ma swój własny język? Aby odpowiedzieć na to pytanie, ustalmy najpierw, co ...

Po to, aby spełniać swoją funk­cję komunikacyjną, język musi dysponować , —systemem znaków. Znak — to wyrażona w sposób materialny zamiana przedmiotów, zja­wisk i pojęć w procesie wymiany informacji w zbiorowości. A zatem, podstawową cechą znaku jest zdolność spełniania funkcji zastępo­wania. Słowo zastępuje rzecz, przedmiot, poję­cie; pieniądze zastępują koszt, pracę społecznie niezbędną; mapa zastępuje teren; wojskowe dystynkcje zastępują odpowiadające im ...