Różne więc ich postawy moralne utrudniają mu wybór tego, za kim ma iść, kogo posłuchać, kogo wziąć sobie za wzór. Do pracy nad charakterem dziecka należy też praca nad wyrabianiem jego woli. Rozwój woli u dziecka jako zdolności do celowego działania następuje wraz z jego rozwojem mowy i myślenia oraz zdolnością panowania nad sobą. Małe dziecko zwykle jeszcze żyje chwilą obec­ną ...

Uczymy dyscy­pliny, wymagając od dziecka umiejętności podporządko­wania się różnym przepisom porządkowym, choćby ta­kim, jak sprzątanie po zabawie swych zabawek, dbanie o czystość mieszkania przez systematyczną zmianę obu­wia po powrocie z dworu itp.Uczymy kultury współżycia z ludźmi przez zwracanie dziecku uwagi na właściwe zachowanie się jego wobec gości przychodzących do naszego domu, a także na jego odpowiednie zachowanie się na wizytach, u ...

Tro­szczymy się o to, aby dziecko nauczyło się szanować swe zabawki i książki, aby nauczyło się dbać o swoje i cudze przedmioty, z którymi ma do czynienia, a także, aby nau­czyło się szanować mienie i dobro społeczne. Jak tego wszystkiego dokonać?Jak o tym już wspomniałam wyżej — przede wszystkim dobrym własnym przykładem. A następnie stopniowo wdrażać dziecko do porządku, do dyscypliny, ...

Natomiast pomyślne rezultaty możemy osiągnąć często chwaląc dziecko za jego pozytywne zachowanie. Trzeba je koniecznie zauważać — to wzbudza w dziecku dumę i daje radość, że jego trud, wysiłek został dostrzeżony i oceniony. To dodaje mu też ochoty do dalszych wysił­ków. Bo przecież nim jakieś postępowanie dziecka stanie się nawykiem, trzeba się dobrze najpierw nad nim napra­cować. A swoją drogą ...

Trzeba się z tym liczyć i umieć wtedy właściwie po­dejść do dziecka. Wielką pomocą może być tu wykorzy­stanie jego poczucia dowcipu i humoru: obrócenie całej sprawy w żart — zaśmianie się razem z dzieckiem może często rozładować napiętą sytuację i doprowadzić w jed­nej chwili do ponownej zgody i harmonii rodzinnej. Każde dziecko jest inne — jedno to śmieszek od uro­dzenia, drugie ...

A tym­czasem powinniśmy korzystać z owych zaczepek dziecię­cych i, zapomniawszy na chwilę o tym, że jesteśmy doro­słymi — zaśmiewać się razem z nim z jego zabawnych czy dowcipnych pomysłów, choćby nas one specjalnie nie śmieszyły jako bardzo naiwne. Takim bowiem postępo­waniem pobudzamy dziecko do dalszych zabawnych po­mysłów i stwarzamy odpowiedni klimat do rozwoju jego dowcipu, jak i humoru — szczególnie cennego ...

W większości krajów istnieje obecnie zwyczaj adopcji jawnej. Rodzice przysposabiający nie ukrywają faktu, że wzięli dziecko, czy dzieci na wychowanie, licząc tym sa­mym jakby na pomoc i życzliwość całego społeczeństwa, okazując mu swe zaufanie. Tak być powinno i u nas. Wy­chowanie w rodzinie, dziecka skazanego na życie bez matki i ojca, a więc pozbawionego miłości rodziciel­skiej — to czyn godny pochwały ...

Podobnie rzecz się ma z zapoznaniem dziecka z cecha­mi różniącymi chłopców od dziewczynek. Najlepszą i naj­naturalniejszą do tego celu okazją jest wspólna kąpiel dzieci w rzece czy w morzu, kiedy to młodsze plażują na golasa, lub też w domu — przy okazji toalety młodszego rodzeństwa płci odmiennej. Na pytanie, dlaczego inaczej jest zbudowana dziewczynka, a inaczej chłopiec — argu­ment: a ...

Wiek dziecka od 3 do 6 lat jest kontynuacją poprzednie­go okresu jego życia. W całym tym okresie, tj. od pier­wszego roku życia do momentu rozpoczęcia nauki w szko­le — króluje w życiu dziecka działalność zabawowa. Główną cechą dobrej zabawy dziecka, a więc zabawy rozwijającej jego całą osobowość jest — podobnie jak w okresie wcześniejszym — jej twórczy charakter. Nie należy nigdy ...

Oczywiście, aby zabawa mogła być twórcza, a zatem mogła korzystnie wpływać na dziecka rozwój psychicz­ny i fizyczny, trzeba zapewnić jej niezbędne warunki. Po pierwsze — odpowiednie miejsce. Dziecko nie bę­dzie mogło swobodnie bawić się, jeśli nie będzie posiada­ło swego pokoju czy choćby wydzielonego kącika zabaw. Obawa o to, by czegoś nie stłuc, nie popsuć czy nie ściąg­nąć niechcący — hamuje siłą ...