Mówiąc o rozwoju psychicznym dziecka myślimy głównie o rozwoju różnych procesów i cech psychicznych jego kształtującej się osobowości.Wśród procesów psychicznych wyróżniamy m.in. pro­cesy poznawcze, uczucia i procesy woli. W wieku przedszkolnym wszystkie te procesy bogato się rozwijają, szczególnie zaś — dziedzina wyobraźni, dzięki której powstaje specyficzna dla tego wieku sztuka dziecka, przejawiająca się m.in. w jego twórczości pla­stycznej — głównie malarskiej. ...

Powinniśmy zatem zawsze starać się o to, aby następne dziecko w naszej rodzinie było przyjmowane z radością i dumą przez rodzeństwo, a tak­że i o to, by starszy brat czy siostra otoczyli je z czasem, w miarę swych możliwości wiekowych, nie tylko serdecz­nością, ale także i opieką. Nie znaczy to oczywiście, że dzieci nasze nie będą się nigdy w zabawach ...

Dobierajmy odpowiednie bajki — nie straszne, a pogodne i dobrze się kończące, nie zabierajmy ze sobą dzieci na sportowe widowiska, na których mogą się spot­kać z brutalnymi scenami itp. Wszelkie atrakcje dawkujmy z pewnym umiarem, aby wywołaniem przesadnego napięcia emocjonalnego dzie­cka nie zniszczyć ich pozytywnych skutków.Nadmiernie silne reakcje emocjonalne charakteryzu­ją często dziecko chore. Warto o tym pamiętać, by za­chować się wówczas ...

Starajmy się wówczas łago­dzić to jego napięcie zwiększoną jeszcze dozą naszego spokoju i opanowania oraz serdecznością, a jeśli trze­ba — odwróceniem uwagi — nigdy zaś ostrą wymówką czy rygorystycznym zakazem lub nakazem, albo wreszcie nieopanowanym naszym zachowaniem. Pamiętajmy, że dziecko w wieku przedszkolnym nie umie dobrze opanowywać swych gwałtownych reakcji egoistycznych pragnień, nie wymagajmy więc od niego za wiele na co ...

Rozróżniamy zwykle dwie warstwy cech charakteru: temperament — jako podbudowę i charakter właściwy —jako nadbudowę.Do istotnych cech charakteru należą przede wszystkim właściwości woli. Ludzie charakteru — jak to się zwykło mówić — słabego czy mocnego, to ludzie m.in. o słabej lub silnej woli. Dochodzą do tego jeszcze pobudki takie­go czy innego postępowania z ludźmi, a więc to, co na­zywamy właściwą ...

Różne więc ich postawy moralne utrudniają mu wybór tego, za kim ma iść, kogo posłuchać, kogo wziąć sobie za wzór. Do pracy nad charakterem dziecka należy też praca nad wyrabianiem jego woli. Rozwój woli u dziecka jako zdolności do celowego działania następuje wraz z jego rozwojem mowy i myślenia oraz zdolnością panowania nad sobą. Małe dziecko zwykle jeszcze żyje chwilą obec­ną ...

Uczymy dyscy­pliny, wymagając od dziecka umiejętności podporządko­wania się różnym przepisom porządkowym, choćby ta­kim, jak sprzątanie po zabawie swych zabawek, dbanie o czystość mieszkania przez systematyczną zmianę obu­wia po powrocie z dworu itp.Uczymy kultury współżycia z ludźmi przez zwracanie dziecku uwagi na właściwe zachowanie się jego wobec gości przychodzących do naszego domu, a także na jego odpowiednie zachowanie się na wizytach, u ...

Tro­szczymy się o to, aby dziecko nauczyło się szanować swe zabawki i książki, aby nauczyło się dbać o swoje i cudze przedmioty, z którymi ma do czynienia, a także, aby nau­czyło się szanować mienie i dobro społeczne. Jak tego wszystkiego dokonać?Jak o tym już wspomniałam wyżej — przede wszystkim dobrym własnym przykładem. A następnie stopniowo wdrażać dziecko do porządku, do dyscypliny, ...

Natomiast pomyślne rezultaty możemy osiągnąć często chwaląc dziecko za jego pozytywne zachowanie. Trzeba je koniecznie zauważać — to wzbudza w dziecku dumę i daje radość, że jego trud, wysiłek został dostrzeżony i oceniony. To dodaje mu też ochoty do dalszych wysił­ków. Bo przecież nim jakieś postępowanie dziecka stanie się nawykiem, trzeba się dobrze najpierw nad nim napra­cować. A swoją drogą ...

Trzeba się z tym liczyć i umieć wtedy właściwie po­dejść do dziecka. Wielką pomocą może być tu wykorzy­stanie jego poczucia dowcipu i humoru: obrócenie całej sprawy w żart — zaśmianie się razem z dzieckiem może często rozładować napiętą sytuację i doprowadzić w jed­nej chwili do ponownej zgody i harmonii rodzinnej. Każde dziecko jest inne — jedno to śmieszek od uro­dzenia, drugie ...